Bunder Nekromunda \/ Vomigod – „Landsberg vs. Gr\u00fcnberg”<\/p>\n
Dwa mniej lub bardziej m\u0142ode polskie grindowe zespo\u0142y stan\u0119\u0142y twarz\u0105 w twarz w konkurencji nazwanej „Landsberg vs. Gr\u00fcnberg”. Jak si\u0119 domy\u015blam – konfrontacji zapewne przyjaznej, co mo\u017cna wywnioskowa\u0107 cho\u0107by z paru koncert\u00f3w, podczas kt\u00f3rych zespo\u0142y dzieli\u0142y sceniczne deski (o ile mnie rzecz jasna ju\u017c pami\u0119\u0107 do reszty nie zawodzi). Konfrontacj\u0119 wygrywa…<\/p>\n
Ot\u00f3\u017c zwyci\u0119zcy wskaza\u0107 nie spos\u00f3b. P\u0142ytk\u0119 rozpoczyna kilkana\u015bcie minut ciszy, kt\u00f3r\u0105 to jednak mo\u017cna odczarowa\u0107 po kr\u0105\u017cka w\u0142o\u017ceniu do komputera – sekcja multimedialna. Nas interesuje jednak przede wszystkim zawarto\u015b\u0107 muzyczna. Split rozpoczyna Bunder Nekromunda i jestem sk\u0142onny w\u0142a\u015bnie im przyzna\u0107 pierwsze\u0144stwo w przypadku tego materia\u0142u. Wi\u0119cej tu spontaniczno\u015bci, czadu, prostej, ale dosadnej grindowej jazdy. Mo\u017ce i zesp\u00f3\u0142 si\u0119 momentami gubi i gra nier\u00f3wno, pomys\u0142y nie s\u0105 szczeg\u00f3lnie oryginalne, ale Bunder Nekromunda „wchodzi” g\u0142adko, bezbole\u015bnie. Jak jednak rozumiem, zesp\u00f3\u0142 jest dopiero u pocz\u0105tku swojej kariery i by\u0107 mo\u017ce z czasem dopracuje si\u0119 w\u0142asnego, bardziej oryginalnego stylu. Jak na razie jest poprawnie, cho\u0107 trudno si\u0119 zachwyca\u0107 zawarto\u015bci muzyczn\u0105, za\u015b w przypadku brzmienia lepiej na chwil\u0119 zamilkn\u0105\u0107. Szczeg\u00f3lnie je\u015bli chodzi o kawa\u0142ki w wersjach koncertowych, kt\u00f3rych selektywno\u015b\u0107 jest cokolwiek dyskusyjna – ich brak nie by\u0142by wielk\u0105 strat\u0105.<\/p>\n
Zesp\u00f3\u0142 drugi w kolejno\u015bci to Vomigod, kt\u00f3ry mia\u0142em ju\u017c okazj\u0119 po wielokro\u0107 ogl\u0105da\u0107 na koncertach, na kt\u00f3rych za ka\u017cdym razem nie pozostawia\u0142 w\u0105tpliwo\u015bci co do tego, \u017ce granie na \u017cywo to zdecydowanie ich najmocniejsza strona. Paradoksalnie potwierdza to te 8 utwor\u00f3w, dalece odbiegaj\u0105cych od scenicznych dokona\u0144 zielonog\u00f3rzan. Bo zesp\u00f3\u0142 niby ten sam, ale brakuje ognia i \u017cywio\u0142owo\u015bci, kt\u00f3rej nie mo\u017cna odm\u00f3wi\u0107 Vomigod podczas koncertowych igraszek. Cieszy brzmienie, chocia\u017c momentami wr\u0119cz przesadzono z selektywno\u015bci\u0105 i dopieszczaniem, bo brud w gitarach i basie na pewno bym nie zaszkodzi\u0142. O basie jeszcze s\u0142owo – jego produkcja to totalny terror dla narz\u0105d\u00f3w s\u0142uchu, bo to kilkana\u015bcie minut totalnego wiercenia po uszach. Patent ca\u0142kiem zacny, cho\u0107 za mocno chyba kontrastuje ze zbyt ugrzecznion\u0105 gitar\u0105. Wokale te\u017c lepiej wypadaj\u0105 na koncertach, wi\u0119c materia\u0142 ten potraktuj\u0119 jedynie jako przedsmak tego, co czeka\u0107 mnie mo\u017ce podczas kolejnych rze\u017anickich wyst\u0119p\u00f3w Vomigod. Wszystko to jednak zrzucam na karb studia, warunk\u00f3w nagra\u0144 i czynnik\u00f3w od zespo\u0142u po\u015brednio niezale\u017cnych – tutaj nie wypadaj\u0105 zbyt dobrze, ale to, co potrafi\u0105 zrobi\u0107 po wielokro\u0107 przekracza zawarto\u015b\u0107 tego kr\u0105\u017cka.<\/p>\n
Split Bunder Nekromunda i Vomigod to pozycja z gatunku raczej przeci\u0119tnych i w\u0105tpliwe, czy „Landsberg vs. Gr\u00fcnberg” zapisze si\u0119 z\u0142otymi zg\u0142oskami w historii metalu. Dla maniak\u00f3w polskiej sceny pozycja interesuj\u0105ca, tym bardziej, \u017ce to dwa zespo\u0142y, kt\u00f3re w czasem maj\u0105 szans\u0119 sta\u0107 si\u0119 istotnymi nazwami na rodzimej scenie grindowej. P\u00f3ki co jednak z zachwytami trzeba poczeka\u0107.<\/p>\n
teppah \/ chaosvault.com<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Bunder Nekromunda \/ Vomigod – „Landsberg vs. Gr\u00fcnberg” Dwa mniej lub bardziej m\u0142ode polskie grindowe…<\/p>\n